De kerst komt er weer aan. Ik ben kerst-gek. De leuke lichtjes, heel veel kaarsjes, kerstbomen en vooral alles wat melodietjes maakt. Mijn ultieme kerstmoment is als ik in de winkel sta, waar rekken vol kerstfiguren staan. En dan op al die knopjes drukken, zodat ze allemaal tegelijk gaan dansen en spelen. 🙂

Ondanks dat ik echt ultiem gelukkig word van de kerstperiode (een recent wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat het plaatsen van de kerstboom een geluksgevoel creëert) blijf ik dit ook ieder jaar een lastige tijd vinden. Ik weet zeker dat ik daarin niet de enige ben. Want deze periode laat je ook weer even rauw op je dak voelen wie er niet bij is, dit jaar. Het rare is dat de tijd het verdriet wellicht laat slijten, maar dat het gemis nooit verdwijnt. Zo mis ik al bijna 25 jaar mijn vader met kerst. Helaas heeft hij zelf het besluit genomen indertijd, om uit het leven te stappen. En dat maakte het gemis voor mij dubbel zo zwaar. Weten dat hij er niet meer is om samen mee kerst te vieren, maar ook weten dat als hij die keuze niet had gemaakt, hij wellicht nog heel veel kersten wel met me had kunnen vieren.

Ondanks het gemis heb ik het een plekje kunnen geven. Laat ik iedere kerst een traantje om het gemis, maar geniet ik optimaal wat ik nog wel heb. Een lief zusje waarmee ik nog ieder jaar op vakantie ga, zodat we samen genieten van mijn kinderen. En een vet stoere broer, die ik een paar jaar geleden mocht leren kennen (ja ik had een nogal complexe jeugd, maar dat maakte me wel tot de bijzonder stoere vrouw die ik nu ben :-)) En dat maakt voor mij het gemis dubbel goed.

Niet alleen ik mis dierbaren met kerst. Zoveel mensen moeten met kerst dat traantje laten plengen. Of zitten nu midden in een aankomend verlies. De timing is nooit fijn, maar rond kerst voelt het dubbel zo heftig. Belangrijk is het om stil te staan bij de bijzondere herinneringen, zodat deze herinneringen je troost, kracht en liefde kunnen bieden.

Terwijl ik dit schrijf heb ik de radio aan. Uiteraard op een zender met continue kerstliedjes, je bent nu eenmaal kerst-gek of niet. Meerdere keren per dag komt dat ene speciale nummer voorbij. Een nummer die een extra toelichting verdient, aan een zeer bijzondere herinnering voor mij. Een van de dierbaarste vriendinnetjes uit mijn leven is recentelijk overleden. Altijd als zij in de file stond, dan deden we sing-a-long-kareoke via de app. Zij stuurde me dan een regeltje van een liedje, ik vulde aan. Zo kwam zij de file door en hadden we even lol. Net als ik was zij kerst-gek. Dus medio augustus stuurden we elkaar dan berichtjes: he skattie, mag het al? En dan wist ik wat ze bedoelde: dan zetten we keihard dit nummer op en zongen we mee.

Tijdens haar uitvaart wist ik het redelijk droog te houden. Er werd gesproken, haar neefjes en nichtjes droegen wat voor. Er waren liedjes en een koor. Tot het laatste nummer. Midden in de lente: All I want for Xmas ….. het nummer zal nooit meer hetzelfde zijn. Voor mij is het voor eeuwig haar liedje. Ik zet hem even op, wetende dat zij boven samen met mij heel hard mee zingt.

Voor iedereen die iemand mist, heel veel troost, kracht en liefde toegewenst. Zing even knetterhard met ons mee (de lyrics zijn bijgevoegd). En als je moet huilen? Gewoon lekker doen, dat mag, dat moet, dat kan. Dikke kus.